Zoeken naar geluk
Eén van de belangrijkste drijfveren in ons leven is het zoeken naar geluk. We proberen geluk te vinden in bijvoorbeeld de dingen die we aanschaffen, in bezit. Sommige mensen zoeken hun geluk in het bezit van geld, van rijkdom. We zoeken het in de relaties die we hebben. Misschien in het werk, in de hobby’s, in de natuur, in het sporten.
En zo nu en dan is er dat moment van geluk. Meestal overkomt het ons een beetje. Misschien tijdens het luisteren naar een mooi stuk muziek of wanneer we met iemand die ons dierbaar is samen zijn en een fijne tijd doorbrengen. En wanneer dat geluk zich manifesteert, is daar ook die rust, die tevredenheid. We vallen helemaal samen met het moment zoals het zich voordoet. We vallen samen met de ander, met de wereld. Het zoeken verdampt, het wachten op iets verdampt. Het moment van geluk zelf is een moment van volheid. En dan, omdat alles onbestendig is en van voorbijgaande aard, zal ook dat moment van geluk weer verdampen en gaat ons zoeken weer verder.
Ook onze beoefening kan gemotiveerd zijn door een zoeken naar geluk. De Boeddha zelf zei dat we het grootste geluk in onszelf vinden. Sterker nog, een geluk dat niet van voorbijgaande aard is maar van blijvende aard. Dus we zoeken in onszelf. Maar dat zoeken zelf brengt een spanning teweeg, een onrust. En soms raken we gedesillusioneerd met de beoefening omdat we het niet lijken te vinden. En als we het al vinden, is dat ook weer zo’n moment dat even komt en gaat. En dan gaat het zoeken weer verder.
Willen we het blijvend geluk in onszelf vinden, dan zullen we het zoeken moeten staken. Want zoals ik al zei, als het moment van geluk daar is, verdampt het zoeken, verdampt het wachten, is er tevredenheid, zijn we in vrede. En we vinden het blijvend geluk, de tevredenheid zelf in ons door juist dat zoeken op te geven. Te rusten in onszelf, te ontspannen. Want ons kleine ‘ik’ is de belichaming van dat zoeken. Daarom wordt gezegd: laat dat ik maar los - dat zoekende ik -, rust maar in jezelf. Ontspan, verzacht, zit met een lichte glimlach als teken van vertrouwen dat wanneer je jezelf loslaat, het geluk en die vrede zich zullen manifesteren.
Wanneer we dit doen, zal niet bij de eerste, tweede of tiende keer die vrede en geluk daar zijn. Want ons zoekende ik is iets dat tijd vraagt om los te laten, om als het ware weg te smelten zoals een blok ijs smelt wanneer de zon erop schijnt. Het vraagt tijd, het vraagt geduld. Maar als we steeds weer terugkomen naar eenvoudigweg zitten, eenvoudigweg zijn en al durven samen te vallen met dit moment zoals het is, ook al ervaar je het moment niet als een gelukkig moment of een vredig moment, dan zal dit zoekende ik meer en meer langzaam oplossen.
En dan op een dag overvalt het je. Je zit en daar is die tevredenheid in jezelf, die rust, die vreugde van het eenvoudigweg zijn. Er is geen zoeken, er is geen wachten, er is eenvoudigweg het samenvallen met dit moment zoals het is. En dan besef je dat de vrede en vreugde er is, altijd was en altijd zal zijn als je eenvoudigweg terugkomt naar wat je waarlijk bent. Want die twee kwaliteiten, vrede en vreugde, zijn de inherente kwaliteiten van jouw zijn. En dan zijn we bevrijd van het zoeken naar geluk en vrede in de dingen die komen en gaan, in de onbestendigheid van de dingen. Dan dragen we het letterlijk, die vrede en vreugde, met ons mee in elke omstandigheid, in elke situatie.
Dus verzacht en ontspan. Zit met dat vriendelijk vertrouwen in dat dit eenvoudigweg zitten inderdaad de weg is naar de groots mogelijke vrede, naar het diepste geluk.
* * * * *
"En dan op een dag overvalt het je. Je zit en daar is die tevredenheid in jezelf, die rust, die vreugde van het eenvoudigweg zijn. Er is geen zoeken, er is geen wachten, er is eenvoudigweg het samenvallen met dit moment zoals het is. En dan besef je dat de vrede en vreugde er is, altijd was en altijd zal zijn als je eenvoudigweg terugkomt naar wat je waarlijk bent."
