Het één beïnvloedt het andere en in dat beïnvloeden wordt het andere al wat veranderd. Zouden we het ‘waarom’ willen weten, zouden we ook de geschiedenis moeten kennen van iets of iemand. En omdat alles in verbinding staat met al het andere, als we zekerheid zouden willen hebben over het ‘waarom’ zouden we de geschiedenis van alles moeten weten en dat is natuurlijk onzin. Het feit is dat we nooit echte zekerheid kunnen hebben, in ieder geval niet een zekerheid waaraan we kunnen vasthouden. Want in het volgende moment kan het al net iets veranderd zijn. En we kunnen al nooit vasthouden aan het ‘waarom’ van de dingen.

Dat geldt niet alleen voor ons leven en de wereld om ons heen, maar ook voor onze interne wereld en voor wat er na dit leven komt. De mensheid heeft eindeloos veel ideeën en aannames gemaakt over wat na dit leven komt, maar ook daarin bestaat geen zekerheid die je kan vasthouden. En dat brengt ons terug naar de essentie van onze beoefening. En dat is het verzachten en ontspannen, het eenvoudigweg zijn in dit moment zoals het is. Ja, dat gemis aan zekerheid, dat gemis aan het weten ‘waarom’ kan een spanning veroorzaken in jezelf. Wie kent het niet, dat er wat gebeurt of je krijgt een ziekte en het is nog niet bekend wat het is en waarom je het gekregen hebt. Iedereen kent wel de spanning die dat voortbrengt. Dus ons verlangen naar zekerheid en het weten waarom gaat heel diep, dus ook de spanning die daarmee samengaat.

Het enige wat we hoeven te doen is om in die spanning te ontspannen door het er volledig te laten zijn, door het niet weg te willen duwen of vast te grijpen. Eenvoudigweg stil te zitten en te zijn, terug te komen naar dit moment zoals het is. En dat betekent ook terug te komen naar jezelf zoals je nu bent. En hoe meer we daarin verzachten en ontspannen, hoe meer we beseffen dat we eigenlijk niets meer nodig hebben dan dat. Dit moment ís de vaste grond onder onze voeten – om het zo uit te drukken.

Wat gaat volgen is onzeker. Ik kan aannames maken, ik kan verwachtingen hebben, ik kan er over nadenken en dat is allemaal niet verkeerd. Soms zijn onze aannames bijna juist. Maar denk niet dat je het zeker weet en daaraan kunt vasthouden. Denk niet dat je het ‘waarom’ weet. Want elk vasthouden geeft weer een nieuwe spanning of het voegt tot aan de spanning van het niet-weten. Ben eenvoudigweg in dit moment zoals het is en zie de compleetheid daarvan.

Dit moment zoals het is, is dit moment van jouw leven, dit moment van leven. En hoe meer we kunnen ontspannen, hoe meer we in het volgende moment kunnen stappen met een openheid, een innerlijke rust, zonder dat we gedreven worden door de angst van het niet-weten.

*     *     *     *     *