De toevlucht is overal en altijd beschikbaar
Telkens wanneer we mediteren, wanneer we loslaten dat waar onze aandacht op gericht was, vinden we in onszelf een diepe stilte, een diepe vrede. En als we diep in onszelf kijken, ook een hele lichte glimlach. Het maakt niet uit of je thuis zit of hier in de zaal, je vindt altijd hetzelfde. Want stilte is altijd stilte. Het is nooit verschillend van locatie tot locatie. En dat geldt ook voor de vrede, voor die lichte glimlach die we in onszelf vinden. En dat geeft ons een belangrijk inzicht: waar we mediteren doet er niet toe. Wanneer we loslaten, vinden we altijd datzelfde in ons: dat wat niet veranderd, dat wat aan geen enkele locatie gebonden is. Dus dat betekent dat we overal kunnen mediteren: hier, thuis, op het werk, in de trein, in de auto, wachtende ergens, op vakantie, bij de dokter en in het ziekenhuis. Op al die plekken, wanneer je loslaat, vind je het onveranderlijke in jezelf, het stille, het vredige.
En het maakt ook niet uit op welke tijd we mediteren, want ook het tijdstip heeft geen effect op wat we in onszelf vinden. En dat geeft het inzicht dat we te allen tijde kunnen mediteren; ‘s ochtends, ‘s middags, ‘s avonds, misschien ‘s nachts als je wakker bent of wakker moet zijn. Natuurlijk, elke plek en elke tijd vraagt iets verschillend van ons. Soms moeten we aandacht geven aan wat we aan het doen zijn, aan het verwoorden zijn. Soms moeten we aandacht geven aan ons werk, aan andere mensen, aan je huisdier, aan je omgeving. En het één vraagt meer dan het andere. Een boswandeling vraagt weinig aandacht. Je weet hoe te lopen, de zintuigen werken vanzelf. Sommige tijdstippen vragen ook wat meer aandacht dan anderen.
Maar uiteindelijk kunnen we op elke plek en op elke tijd de aandacht even laten rusten en terugvloeien, al was het maar tijdens het drinken van een kop koffie, het even zitten in de bus of op een bankje in het bos of in de natuur. En dan is daar dat onveranderlijke, dat stille, dat vredige, dat vreugdevolle in een wereld die soms heel druk is, dramatisch, gespannen, verdrietig, soms angstig.
Wanneer we de toevlucht – zoals we het noemen – eenmaal gevonden hebben, beseffen we dat deze vrij beschikbaar is. Ik hoef alleen maar even los te laten, te laten gaan wat me bezighoudt. En omdat dat loslaten soms zo moeilijk is, oefenen we door de dingen met bewuste aandacht te doen in het dagelijks leven en door in het stilzitten in meditatie al het doen te stoppen. Even niets te doen, te verzachten, te ontspannen, de aandacht terug te laten vloeien naar ‘dat wat er altijd is’, locatieloos, tijdloos.
Dus ben niet bang dat je het ooit echt kwijt raakt. Zelfs op het moment dat je dit leven moet laten, zal het niet verdwijnen. Want het is tijdloos. Ons fysieke leven is tijd en aan alles in de tijd komt een eind, want verandering is fundamenteel in de wereld van de vormen. Maar wanneer je je toevlucht neemt in het onveranderlijke in je, weet je dat ook jij ten diepste tijdloos bent.
Dus ontspan en verzacht, word vriendelijk, laat de aandacht maar terugvloeien, laat maar los en ontdek dit locatie- en tijdloze in jezelf. Het Juweel zoals het wordt genoemd dat je overal en te allen tijde met je meedraagt.
* * * * *
"Ons fysieke leven is tijd en aan alles in de tijd komt een eind, want verandering is fundamenteel in de wereld van de vormen. Maar wanneer je je toevlucht neemt in het onveranderlijke in je, weet je dat ook jij ten diepste tijdloos bent."
