De rode lijn
Vanmiddag wordt in Amsterdam weer een rode lijn demonstratie gehouden. Mensen – en ik hoop velen – die eisen dat er een lijn wordt getrokken, dat het eindeloze geweld en moorden in de Gazastrook wordt beëindigd; het zinloze doden van kinderen, van vrouwen, bejaarden, van onschuldigen. Het vernietigen van al het vee, het vernietigen van de infrastructuur, een totale verwoesting.
Overal op de wereld wordt gedemonstreerd, wordt een rode lijn getrokken: dit moet stoppen! Want voor dit moorden zijn geen argumenten te vinden, alhoewel heel wat politici denken dat er wel een goede reden voor is. Mensen die vastzitten in een overtuiging, soms religieus. Mensen die vastzitten in haatgevoelens. Misschien een gevoel van slachtofferschap. Maar als we ook maar even de blik naar binnen keren en in ons hart kijken, weten we dat er geen enkel argument is om onschuldigen op zo’n uitgebreide schaal te doden. Het is werkelijk zinloos.
Die rode lijn trekken moet ons bekend voorkomen, wij die deze beoefening doen. Want in zekere zin trekken we in onze meditatie ook een rode lijn. Want ook wij vergoelijken soms onze negatieve, misschien onze haatvolle gedachten, onze gedachten van frustratie, van ongeduld. Ook wij laten ons soms verleiden tot het zeggen van dingen die onheilzaam zijn. En soms doen we dingen die we beter niet kunnen doen. Dus onze beoefening is één van een rode lijn trekken, van het stoppen en loslaten van onheilzaam denken, spreken en handelen, om de blik naar binnen te keren en in ons hart te kijken voorbij alle meningen en overtuigingen waar we zo vaak aan gehecht zijn. We laten los, we ontspannen, we kijken diep in onszelf en dan zien we dat het hart zelf vrij is van elke argumentatie.
Het is een stille vrede daar in dit hart. Een vrede die niet gescheiden is van de wereld om ons heen, want niemand is afgescheiden van de wereld om ons heen. Niemand kan zijn eigen persoonlijke nirvana vinden in een wereld vol lijden als hij denkt dat hij afgescheiden is. Dat inzicht dat we met elkaar verbonden zijn en onderling afhankelijk, ís de wijsheid van het hart. En dat betekent dat, om nirvana te realiseren, ik niet afzijdig kan zijn van hoe het met de ander gaat. Mijn heil is afhankelijk van jouw heil en jouw heil is afhankelijk van mijn heil.
Dus we trekken een rode lijn voor onszelf. We stoppen, laten los van dat wat onheilzaam is. We ontspannen, we kijken diep en met vertrouwen, we openen ons hart en laten vanuit het hart de gedachten, de woorden en de daden komen. En dan kunnen we met recht en zonder vrees een rode lijn trekken naar al diegenen die menen dat geweld en oorlog gerechtvaardigd kunnen zijn. Dat het doden van onschuldigen gerechtvaardigd kan zijn.
Ik wens al diegenen die vanmiddag demonstreren in Amsterdam, maar ook op vele plekken in deze wereld, heel veel goeds toe, veel wijsheid en vrede. In gedachten zal ik er ook zijn.
* * * * *
"Dus we trekken een rode lijn voor onszelf. We stoppen, laten los van dat wat onheilzaam is. We ontspannen, we kijken diep en met vertrouwen, we openen ons hart en laten vanuit het hart de gedachten, de woorden en de daden komen. En dan kunnen we met recht en zonder vrees een rode lijn trekken naar al diegenen die menen dat geweld en oorlog gerechtvaardigd kunnen zijn. Dat het doden van onschuldigen gerechtvaardigd kan zijn."
