|
|
|
|
|
|
|
|
|
De christelijke mysticus Meister Eckhart (ca. 1260 – rond 1328) zegt: “God baart zijn Zoon voortdurend in de ziel van de mens.” Dit baren is voor Eckhart een voortdurend proces. We zouden dit boeddhistisch kunnen vertalen met: de Werkelijkheid of Ware Essentie – die in het boeddhisme Dharmakāya (een Sanskriet woord) wordt genoemd – baart voortdurend alle Boeddha-eigenschappen – de Sambhogakāya – in het hart/geest van ieder mens. Dit is een voortdurend proces van worden. Daarom eindigt de Soetra van Grote Wijsheid, de Hartsoetra, met de woorden: “Gaan, gaan, doorgaan, altijd verder gaan, altijd Boeddha worden.” Diegenen die wat voortdurend in hun hart/geest gegeven wordt tot uitdrukking brengen in hun leven, worden Boeddha’s genoemd. Zij zijn de Nirmanakāya, het vormaspect van de vormloze Dharmakāya. Maar zoals het gaat, wat ons voortdurend gegeven wordt, veronachtzamen we maar al te makkelijk, gebiologeerd als we zijn door het ‘stof’ van de wereld. Het vraagt een grote opmerkzaamheid om wat je voortdurend gegeven wordt te herkennen als een kostbaar juweel, een juweel van wijsheid en mededogen.
|
|
|
Dus de Boeddha (in het Sanskriet: Tathāgata) die voortdurend in onszelf ‘geboren’ wordt (in wat in het Sanskriet de Tathāgatagarbha wordt genoemd, de 'baarmoeder van de Tathagata'), zal voortdurend ook weer gewassen moeten worden. Niet dat de Boeddha ooit werkelijk vuil wordt. Een spiegel blijft tenslotte altijd een spiegel. Maar laat er stof op vallen en het kan zijn functie niet meer vervullen: het weerspiegelen van wat waarlijk is. Dus we ‘wassen’ de Boeddha in onszelf en geven leven aan de Boeddha. We laten ons niet vangen door het stof van de wereld, we laten onszelf niet verstoffen.
|
|
|
|
We zijn helaas niet zo goed in het afstoffen. We herdenken, maar we komen maar moeizaam toe aan het overdenken en leren van onze fouten en vergissingen. We blijven herhalen wat we gewend zijn want we zijn bang onszelf te verliezen, wat ons dierbaar is en wat we hebben vergaard. Dus we houden vast en zien niet dat de Boeddha voortdurend wordt gebaard in het hart/geest van ons wezen.
|
|
|
In het verzachten en ontspannen, in het vriendelijk en stil worden, laat we alles los en vrij. Dit is het wassen van wat ons wordt geschonken door het Geheel, de Babyboeddha in onszelf. De dingen veranderen continue en daar zit juist de schoonheid in. Want dat maakt het mogelijk dat, in Eckhart’s woorden, God zijn Zoon voortdurend kan baren. En in boeddhistische termen: de Dharmakāya voortdurend de Sambhogakāya kan baren en jij voortdurend een Nirmanakāya, een Boeddha kan worden. Is het niet in dit moment, dan in het volgende. En is het niet in een volgende, dan in het moment daarop. Wat er ook fout of verloren gaat, in het volgende moment, nee, in dit moment heb je alles van werkelijke waarde!
|
|
|
|
|
Een lezing (geredigeerd), uitgesproken door eerw. Baldwin na de ceremonie van de Boeddha’s geboorte (Wesak), waarbij alle aanwezigen 3 schepjes water over de baby Boeddha gieten en Hem daarmee symbolisch wassen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De Dharmatoevlucht
|
|
|
|
Voor de komende maanden zal er op de donderdag geen ochtend- en avondmeditatie zijn. De meditatiebijeenkomsten op de dinsdag, woensdag en zondag, alsmede de dagretraites op de zaterdag, gaan onveranderd door.
|
|
|
|
|
|
|
Voor de korte inleidingen van de zondagochtendmeditaties van de afgelopen maand, kijk op de website onder Dharma-onderwijs: Lezingen en artikelen.
|
|
|
|
Elke zondagochtend wordt de eerste zitmeditatie via een live stream op ons YouTube kanaal uitgezonden.
|
|
|
|
|
De meditatie-inleidingen, gegeven door eerw. Baldwin aan het begin van de live streams, zijn ook te beluisteren om de meeste podcast platforms.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Groningen meditatiegroep
|
|
|
|
|
|
De datum van een eerstvolgende meditatiemiddag is nog niet vastgesteld en zal t.z.t. aan de groepsleden worden gemaild.
|
|
|
|
Utrecht Meditatiegroep
|
|
|
|
|
|
|
|
Naar de hoofdstad gaan om te genezen
|
|
Een Chinees gedicht van Zenmeester Dōgen, geschreven niet lang voor zijn dood.
Tien jaar lang heb ik mijn dagelijkse rijst in Eihei-ji tempel gegeten
Tien maanden lang heb ik daar ziek te bed gelegen.
Ik vroeg om een door mensen gemaakt medicijn
Maar plotseling verscheen daar de hoogste bergpiek:
Het is de Tathāgata die het middel aanbood
Om de Koning van Genezers te ontmoeten.
|
|
|
|
Uit: Dōgen Zenji Zenshu, Tokyo 1967
Vertaald uit het Chinees door eerw. Hakuun
|
|
|
|
Twee gedichten van Ryōkan, Japans dichter en Zenmeester (1758 - 1831)
|
|
|
Op een dag zal ik een verweerde schedel zijn Die op een kussen van gras rust.
|
|
Een of twee vogels zullen me een serenade brengen.
|
|
Koningen en gewone mensen gaan dezelfde weg,
|
|
Ons leven is zo kort als de droom van vannacht.
|
|
|
We ontmoeten elkaar om weer afscheid te nemen
|
|
Komen en gaan als witte wolken
|
|
Laten sporen na zo subtiel
|
|
Dat nauwelijks iemand het ziet.
|
|
|
|
|
Uit: Dewdrops on a Lotusleaf. (John Stevens, 2004)
|
|
Vertaald uit het Engels door eerw. Hakuun
|
|
|
|
|
|
- woensdagavond: meditatie 19:30 uur (vooraf aanmelden a.u.b.)
- donderdagavond: Zoom Dharma-avond (Engels) 20:00 uur
- zo 14 juli: Zoom Dharma-bijeenkomst (Nederlands) 11:00 uur
- zo 21 juli: Zoom Dharma-meeting (Engels) 11:00 uur
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
