Vanaf begin april kunnen lezingen, gegeven door eerw. Baldwin tijdens meditatiebijeenkomsten in de Dharmatoevlucht of van de Eefde, Groningen of Utrecht meditatiegroepen, terugbeluisterd worden. Deze lezing werd gegeven in Utrecht op maandag 3 april j.l.

(Sandra heeft de lezing uitgeschreven waarvoor grote dank.)

“Zit met een zacht en vriendelijk lichaam.
Laat je gezicht verzachten, je schouders, je buik.
En laat je gewaarzijn zijn als een heldere spiegel.

Een spiegel waarin de ervaring van dit moment weerspiegeld wordt.
En net zoals een spiegel niet van streek raakt, of opgewonden, gefrustreerd of verdrietig met wat weerspiegeld wordt,
laat je gewaarzijn dezelfde gelijkmoedigheid – zoals de boeddha het noemde – innemen ten opzichte van de ervaring van dit moment.

Een spiegel, zou die bewustzijn hebben, zou ook niets proberen te bereiken, niet meer te worden dat hij is, nog iets proberen kwijt te raken, afhankelijk van wat weerspiegelt wordt.
Het doet gewoon zijn werk, weerspiegelen.
En zo is het ook met ons gewaarzijn, het doet nu gewoon zijn werk het weerspiegelt als het ware, het is gewaar van dit moment, dit moment zoals het is.

Er is geen scheiding mogelijk tussen de spiegel en de weerspiegeling beide zijn verschillend, de weerspiegeling veranderd continue komt en gaat, de spiegel is onveranderlijk aanwezig, en toch vormen beide één, één geheel. Dit moment zoals het is, de ervaring van je lichaam, van je geest, de ruimte om je heen, is de weerspiegeling, is wat gekend wordt in de heldere spiegel van je gewaarzijn.

De ervaring veranderd continue, soms heel subtiel.
Maar het gewaarzijn is onveranderlijk en blijft zichzelf.
Een ervaring van dit moment en wat gewaar is van dit moment, alhoewel beide verschillend vormen ze één onscheidbaar geheel.

Daarom is er geen reden om in de weerstand te gaan tegen wat ervaren wordt of te gaan klagen, er ongeduldig mee te worden, ben als de spiegel, in stilte is hij niet meer dan de vredige getuige van wat weerspiegeld wordt.

Vaak vergeten we de spiegelkwaliteit van ons gewaarzijn en wat overblijft is het komen en gaan van ervaringen die we benoemen als mooi, stressvol, vrolijk en onprettig.

Elke poging om blijvende vrede, blijvende vreugde te vinden in dat komen en gaan van ervaringen is hopeloos, want in het komen en gaan van ervaringen is niets blijvend.
Dus een spiegel die bewust is probeert zijn vrede niet te vinden in de weerspiegeling, hij is de vrede zelf, een vrede die soms naar de achtergrond gaat wanneer we pijn en verdriet ervaren.
Maar wanneer je in die momenten van pijn en verdriet herinnerd waarin dat pijn en verdriet als het ware weerspiegeld wordt, waarin het gekend wordt toont zich weer heel stilletjes weer de vrede en vreugde van de getuige van de pijn en verdriet, je eigen gewaarzijn.

Dus in deze meditatie, waarin je merkt dat je met je aandacht in een verhaal terecht bent gekomen, in een mentaal scenario met al zijn emoties, met zijn toekomst en verleden, is dat in zichzelf het teken dat je vergeten bent dat je gewaarzijn als het ware de stille heldere spiegel is, de stille getuigen van dat alles, besef het weer dat eigenlijk vanaf het begin aanwezig is.
En in dat besef zal zich de diepe vrede en vreugde steeds meer gaan tonen, dat gebeurd vanzelf. En laat de spiegel van je gewaarzijn functioneren met een zacht en vriendelijk lichaam die vriendelijkheid ondersteunt en besef van wat een schat je gewaarzijn feitelijk is.”