Sandra3Hoe kwam ik in contact met het boeddhisme?

Ik,  Sandra (1972) werkte tussen 1996 en 200 als vrijwilliger in Thailand en kwam daar voor het eerst in contact met het boeddhisme. De eerste keer dat ik daar in een tempel kwam voelde dat alsof ik thuis kwam. Net als Thailand zelf overigens.  Toch vond ik in het Theravada boeddhisme niet wat ik zocht. Wat ik vooral erg miste was de uitleg over het boeddhisme en een vast programma van meditatie en ceremonies. Als buitenlandse vrouw is het erg lastig om in contact te komen met een monnik. Deels door het taal probleem maar vooral omdat je als vrouw in Thailand niet geacht wordt een monnik aan te spreken. Verder geloof ik niet dat alleen een mannelijke monnik verlichting kan bereiken zoals het Theravada boeddhisme zegt. Terug in Nederland bracht ik af en toe een bezoek aan een Thaise tempel in Waalwijk. Maar ook daar liep ik tegen dezelfde (taal)problemen aan als in Thailand.

Begin 2005 gaf eerw. Baldwin een lezing in de Brug. Dit was de aanleiding om te starten met meditatie bij de Dharmatoevlucht. Hier vond ik wat ik zocht. Een vast programma met regelmatig uitleg over het boeddhisme. En bovenal, eindelijk een monnik die Nederlands sprak! Ik ben daarnaast ook veel gaan lezen over het boeddhisme en onderzocht wat de verschillen waren in de vele stromingen en tradities. Ook heb ik een poosje lezingen gevolgd bij een Tibetaanse monnik Geshe Ngawang Zopa (wederom een monnik die geen Nederlands sprak). Door mij in de verschillende tradities te verdiepen kon ik nog meer een bewuste keuze maken dat het Soto-Zenboeddhisme voor mij het juiste pad is. Toen ik dat besefte vond ik mezelf ook pas klaar om Jukai te doen (leefregelceremonie). Dit heb ik in december 2009 gedaan.

Meerdere keren per week bezoek ik de Dharmatoevlucht,  en een paar keer per jaar bezoek het “moederklooster” in Engeland (Throssel).

Wellicht tot ziens!
Sandra