Kerst
Kerst heeft een bijzonder mooie betekenis. In de donkerste periode van het jaar vieren we het feest van het licht, van de onschuld en zuiverheid, gesymboliseerd door een pasgeboren kindje. Deze symboliek zou ook boeddhistisch kunnen zijn want het vertoont veel elementen die we ook in het verhaal van de Boeddha tegenkomen. De duisternis van de nacht waarin de Boeddha mediteert en het licht, de zuiverheid en onschuld (en heelheid) in zichzelf en het gehele bestaan vindt.
De duisternis kan verwijzen naar een deel zijn van onze geest die onwetend is en onbewust van zijn eigen zuiverheid. Het kan ook verwijzen naar pijnlijke herinneringen of emoties die we liever niet tot ons bewustzijn willen toelaten. Het verhaal van Kerst, en dat van de Boeddha's verlichting, verwijst naar het feit dat het licht, de zuiverheid en de onschuld juist in die duisternis gevonden kan worden.
Wanneer we een hele donkere ruimte ingaan, duurt het altijd even voordat onze ogen gewend raken aan de duisternis. Eerst zien we even niets maar na verloop van tijd beginnen we steeds beter details in die ruimte te onderscheiden en kunnen we ons er steeds makkelijker in bewegen. De weg van meditatie is vaak vergelijkbaar met het in een donkere ruimte stappen. Het vraagt soms moed om in de 'donkerte' in onszelf te zijn maar als we geduld hebben zullen we steeds beter gaan zien wat er in en voorbij die 'donkerte' werkelijk is, En dat is niet alleen niets om bang voor te zijn maar het is het licht, de zuiverheid, onschuld en heelheid zelf. Daarom spreekt het Boeddhisme van 'verlichting'.
Zie de donkerte daarom niet als iets om voor weg te lopen maar als een uitnodiging om te onderzoeken en te ontdekken. Ik wens u veel succes daarmee.
