Het Wentelend Wiel en de Geur van Sereniteit

Vervuld rondtrekkend zonder kern of randen, alle hoeken vereffenend, de cirkel draait zonder resten achter te laten in de lege grot. Aan de helder herfsthemel staat een koele maan, de nacht baadt in zijn glans. Volmaakt lenteweer brengt een fraaie wolkenhemel en elegante bloesempracht. De poort is open, je kunt erdoorheen. Het wiel van levende aandacht keert zich naar de details. Een voddenpijmonnik aanvaardt dit alles als zijn eigen functie. Geen zinnensmet kan jou bedekken. De tienduizend dharma’s zijn lichtwerking van de geest.

Stap voor stap laat je (vast) locaties achter je. Niet gehinderd op het pad der vogels reageer je gewoon op ieder voorval in de wereld. De valleigeest hoeft niet te ploeteren, wezenlijk kent hij geen verwarring. Zijn doel is onnavolgbaar. Ieder ogenblik, van het begin af, bezitten alle zintuigen, alle geesten en alle gedachten geen uiterlijke vorm. Blijvend is slechts de ene, enkelvoudige, ware helderheid. De innerlijke functie krijgt de prachtige gelegenheid om te zorgen voor het inventariseren en opruimen van je resterende conditionering. Het enkelvoudige helder Zelf wordt geslepen en gezuiverd totdat er geen smetje meer te bekennen valt. Weg met alle categorieën, ruim ze op. Als het inzicht uit jezelf komt en jij vanzelf straalt, kan de geur van sereniteit zich verspreiden. Wijsheid vestigt zich binnen de cirkel; verwikkelingen blijven buiten de poort. Alleen dit is de diepgang die leven en dood overstijgt. Je moet de achterwaartse stap zetten en terugkeren naar huis. Dat meen ik oprecht.

Uit: Vruchtbare leegte De stille verlichting van zenmeester Hongzhi

Besproken door Eerw. Baldwin op zondag 7 maart 2010